Zeef
Green Crack is een sativa die meestal wordt teruggevoerd op de Skunk #1-lijn, bekend om een aroma van mango en citrus en een scherpe, gefocuste energie overdag. Green Crack heeft van alle soorten op deze lijst de scherpste reputatie voor overdag. Veel mensen in de branche vinden de naam onprettig, dus je vindt hem ook als Green Cush of gewoon Cush. Dezelfde plant, een minder beladen naam.
Achtergrond en afstamming
Green Crack wordt meestal herleid tot de Skunk #1 lijn, met in sommige verhalen een extra Afghani kruising die een kortere, dichtere indica-leanende versie gaf. Onder de naam circuleren dus twee verschillende planten, een duidelijk sativa en een niet, dus het type op het label is het checken waard tegen hoe de bloem eruitziet.
Aroma en terpenen
Het kenmerk is scherpe mango en citrus met een zurige, bijna zure rand. Profielen zijn vaak Mycreen-vooruit met caryophyllene en Pineen.
Gerapporteerde effecten
Gebruikers noemen vaak een snelle, scherpe en gefocuste energie met heel weinig lichaamsbelasting, waar de naam vandaan komt. Het is ook het profiel dat het vaakst als onprettig wordt gemeld door mensen die gevoelig zijn voor stimulatie, dus een lage startdosis is verstandig.
In een oogopslag
Let op
Gegevens over een wietsoort verschillen per kweker, fenotype en batch. Behandel afstamming, terpenen en THC-banden als typisch, niet gegarandeerd, en lees het labrapport als je kunt.
Er iets mee maken
Wat het label ook zegt, wat je krijgt is een batch bloem met eigen chemie. Maak je er olie of boter van, decarboxyleer eerst en weeg zowel het materiaal als het vet, want alleen zo kan de sterktecalculator je een dosis per milliliter geven. De rubriek ZELF MAKEN behandelt de methode; het NOIDS Herb Lab is een apparaat dat beide stappen doet.
Verder lezen
Chemotaxonomisch profiel versus sativa-label
Grootschalige chemotaxonomische studies van commerciële Cannabis sativa-toppen tonen aan dat cultivars die als dag-sativa worden verkocht, waaronder Green Crack (Green Cush), vaak veel bèta-myrceen bevatten naast bèta-caryofylleen en alfa-pineen (Jikomes & Zoorob, 2018, PubMed PMID 30096653). Genetisch onderzoek bevestigt bovendien dat partijen onder de naam Green Crack of Green Cush sterk kunnen verschillen tussen kwekers (Schwabe & McGlaughlin, 2019, PubMed PMID 35471958).
Veelgestelde vragen over Green Crack (Green Cush)
Waarom heet Green Crack ook wel Green Cush?
Kwekers en winkels gebruiken vaak de naam Green Cush of Cush om verwarring met harddrugs te vermijden, terwijl het om dezelfde Skunk #1-lijn gaat.
Welke terpenen zijn dominant in Green Crack?
De meeste geteste batches hebben bèta-myrceen als hoofdterpeen, gevolgd door bèta-caryofylleen en alfa-pineen, wat zorgt voor het frisse mango- en dennenaroma.
Bestaan er twee verschillende versies van Green Crack?
Ja. De bekendste versie is de sativa-dominante Skunk #1-kloon, maar er bestaat ook een minder gangbare indica-variant met Afghani-genetica.